Çocukluğum, Maksim Gorki

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 286 p. Perdeleri çekili, yari isikli bir odada, babam, pencerenin dibinde, yerde yatiyordu. Beyazlar giymisti ve boyu epeyce uzamis gibiydi. Çorapsizdi, ayak parmaklari tuhaf bir biçimde aralanmisti. Gögsünde birlestirdigi, huzurla dinlenen o narin parmaklarinin sekli de bozulmustu. Bir zamanlar isiltili olan gözlerini, bakir paralarin kara halkalari sikica mühürlemisti. Babamin o sefkat dolu yüzü kararmisti. Kötücül biçimde siritan disleri içimi titretiyordu.Üzerindeki kirmizi bir etekle yari giyinik annem, babamin önüne çömelmis, onun uzun, yumusak saçlarini alnindan geriye dogru tariyordu. Benim, karpuz kabugu testerelemeye bayildigim o siyah taragi tutuyordu elinde. Içinden yükselen ugultulu bir sesle sürekli bir seyler mirildaniyordu. Gri gözleri sis sis olmus, gözyasi irmagi içinde ufalip gitmisti.Büyükannem elimden tutmustu beni. Sisman bir kadindi. Büyücek bir kafasi, epey büyük gözleri ve basik, komik bir burnu vardi. Yukaridan asagi siyahlar giymisti. Peltemsi bir yigini andiriyordu, bu yüzden de merakimi giderek çogaltiyordu. O da gözyasi döküyordu. Ses tonu anneminkinden daha farkliydi, fakat onun ses tonuyla epeyce uyum içindeydi. Titreyisler içinde beni elimden çekti ve babamin üzerine dogru itti. Ben israrla karsi çikip, onun arkasina gizlenmeye ugrastim. Bayagi korkmustum, burada bulunmak da bana tuhaf geliyordu.