Mantık Bilimi - Georg Wilhelm Friedrich Hegel

Hegel'in Mantik Bilimi Aristoteles'in Organon basligi altinda toparlanan Mantik calismalarindan bu yana insan Usunun kavramsal yapisi uzerine ustlenilen en tam cozumleme girisimidir. Sozde bicimsel, simgesel, matematiksel vb. "mantik" olarak bilinen daha sonraki girisimler bir yandan yontemsizlikleri ve ote yandan iceriksizlikleri acisindan Hegel'in bicim ve icerigi birbiri disina birakmayan ve saltik yontem ya da saltik tanitlama uzerine kurulu mantik dizgesi ile karsilastirma icine getirilemezler. Hegel'in Mantik Bilimi'nin "onceki Metafizigin" (vormalige Metaphysik) yerini aldigi yolundaki sozleri 'Mantik = Metafizik' denklemini imlemez. Mantik hic kuskusuz meta-fizik degildir, cunku Doganin otesi Tindir, Logos degil. Tam tersine, Mantik Doga ve Tin icin bicimsel ya da kavramsal onculdur. 'Mantik Bilimi = Ontoloji' denklemi de gecersizdir cunku Ontoloji yalnizca Nesnel Mantiga karsilik duser, Mantigin butunune degil. Sozde modern "mantik" girisimleri Mantik Bilimi'nin yalnizca oznel Mantik uclusunun birinci bolumu olan Kavram Mantiginin (Kavram, Yargi, Tasim) dizgesel yapisi ile ancak bolumsel olarak ortusur ve Nesnellik ve Idea bolumlerini dislar. Butun bu dislanan kavramsal icerigin mantiksal olmadigi onyargisi modern simgesel "mantik" modellerinin dilbilgisine andirimli ve sozde matematiksel yapisinin mantiksal oldugu gibi enteresan bir sanidan dogar.Hegel Mantik Bilimi uzerine ilk calismasini (Buyuk Mantik) Nurnberg'de 1812 ve 1816 yillarinda iki bolum olarak yayimladiktan sonra, 1817'de Heidelberg'de derslerinde kullanilmak uzere hazirladigi Felsefi Bilimler Ansiklopedisi'nin Birinci Bolumu olarak anahatlarda daha kisa bir Mantik Bilimi calismasi (Kucuk Mantik) yazdi (ikinci ve ucuncu bolumler Doga ve Tin Felsefeleri olmak uzere). Bu calisma daha sonra 1817 ve 1830'da genisletilerek ve gozden gecirilerek yeniden yayimlandi. Numarali paragraflar genellikle kisadir ve genellikle bir Not (Anmerkung) tarafindan izlenir. Yine her paragrafin sonundaki Ekler (Zus